De inruilwaarde is het bedrag dat een autobedrijf van de prijs van je nieuwe auto haalt als je de oude achterlaat. Het is dus geen losse prijs maar een korting, en dat verandert alles aan hoe je ernaar moet kijken.
bodengo is een Nederlands verkoopplatform waar je auto via een discrete biedingsronde onder RDW-erkende dealers wordt verkocht. Je krijgt binnen 24 uur het hoogste bod, het ophalen is gratis en je wordt direct betaald. Wil je weten wat je auto los waard is voordat je gaat onderhandelen, begin dan bij de gratis waardebepaling.
Wat is de inruilwaarde van een auto?
De inruilwaarde is het bedrag dat een dealer voor je huidige auto rekent bij aanschaf van een andere, verrekend met de koopsom. Je krijgt het niet uitbetaald, je betaalt minder bij. Daarom is het ook geen zelfstandige prijs maar een onderdeel van één deal.
Dat onderscheid klinkt klein en is het niet. Bij een losse verkoop weet je precies wat je auto opbracht. Bij inruil zie je alleen het eindbedrag dat je nog moet betalen, en daarin zitten twee getallen die allebei kunnen bewegen.
Een autobedrijf dat ruimte heeft op de nieuwe auto kan die ruimte in het inruilbedrag stoppen, of andersom. Voor jou telt uiteindelijk maar één ding: wat je onder de streep kwijt bent.
De drie getallen in een inruildeal
Elke inruil bestaat uit drie bedragen, en alleen het laatste is echt van jou. Zolang die drie door elkaar lopen, kun je twee aanbiedingen niet eerlijk vergelijken.
| Getal | Wat het is | Waar op te letten |
|---|---|---|
| Prijs van de nieuwe auto | De vraagprijs, eventueel met korting | Vraag altijd de prijs zonder inruil erbij |
| Inruilbedrag | Wat er voor jouw auto van die prijs af gaat | Een hoog bedrag zegt niets als de korting verdwijnt |
| Bijbetaling | Wat je onder de streep overmaakt | Dit is het enige getal dat telt bij vergelijken |
De praktische consequentie: vraag eerst wat de nieuwe auto kost zonder dat je auto meegaat. Pas daarna komt de inruil op tafel. Zo zie je of het inruilbedrag echt hoog is, of dat de korting op de nieuwe auto is verschoven.
Waarom de inruilwaarde lager ligt
Een inruilbedrag ligt vrijwel altijd onder wat je auto op de vrije markt doet, en daar zitten gewone redenen achter in plaats van onwil.
Het bedrijf neemt werk en risico over. De auto wordt nagekeken, zo nodig gerepareerd en gepoetst, er komt garantie op, en hij staat een tijd op het terrein voordat er een koper is. Die periode kost geld, ook als er niets mee gebeurt.
Daar komt de btw bij. Verkoopt een bedrijf een ingeruilde auto door, dan draagt het btw af over de marge tussen inkoop en verkoop. Die afdracht zit verwerkt in wat ze bereid zijn te betalen.
Wat je auto los waard is, staat op dagwaarde auto.
En er is maar één bieder. Dat is het punt dat het meeste scheelt: je onderhandelt met de partij waar je toevallig je nieuwe auto koopt, niet met de partij die jouw auto het hardst nodig heeft. Hoe dat anders kan, staat op auto verkopen.
Inruilpremies en te mooie inruilbedragen
In advertenties duikt geregeld een inruilpremie op: een minimumbedrag voor je oude auto, ongeacht wat hij waard is. Dat kan gunstig uitpakken bij een auto die weinig opbrengt, en het is zelden een cadeau.
Zo'n premie hoort bij een model waar ruimte op zit, en die ruimte zou er anders als korting af zijn gegaan. Het bedrag verschuift dus van de ene kolom naar de andere. Bij een auto die duidelijk meer waard is dan de premie, ben je met zo'n actie juist slechter uit.
De toets is steeds dezelfde: vraag wat de nieuwe auto kost zonder inruil en zonder actie, en reken vanaf daar. Verdwijnt de korting zodra de premie erbij komt, dan weet je genoeg. Dit is geen truc van één merk of één dealer, het is hoe de prijsopbouw in de branche werkt.
Wat er na de inruil met je auto gebeurt
Het helpt om te weten waar het bedrag op gebaseerd is, en dat hangt af van wat het bedrijf met de auto van plan is.
Past de auto in de eigen showroom, dan rekent de inkoper met wat hij er zelf voor kan vragen, min het werk en de garantie. Dat levert meestal het hoogste inruilbedrag op, want hij houdt de marge in eigen huis.
Past de auto er niet bij, bijvoorbeeld een ander merk of een ouder model, dan gaat hij door naar de handel of naar een veiling. De dealer rekent dan met wat hij daar verwacht te krijgen, en die verwachting is voorzichtig. Dat verklaart waarom hetzelfde model bij het ene bedrijf honderden euro's meer opbrengt dan bij het andere.
Bij export ligt het weer anders: daar telt de vraag in het buitenland, niet de Nederlandse markt. Zie auto verkopen voor export.
Wat je zelf aan het bedrag kunt doen
Een inruilbedrag is geen vaststaand getal. Een deel ervan is een inschatting van wat het bedrijf nog aan de auto moet doen, en dat deel kun je beïnvloeden.
Zorg dat de auto schoon en compleet is. Twee sleutels, de handleiding, eventuele winterbanden en de laadkabel bij een elektrische auto. Dat zijn kleine dingen die een koper anders moet aanschaffen.
Leg de onderhoudshistorie klaar. Facturen en een ingevuld boekje halen onzekerheid weg, en onzekerheid is precies waar een inkoper een marge voor rekent. Bij een auto met veel kilometers weegt dat nog zwaarder dan bij een jonge auto.
Meld wat er niet goed is. Een bekend gebrek dat bij de controle boven tafel komt, kost je meer dan wanneer je het vooraf noemt. Dat geldt ook voor schade die netjes is hersteld.
Een koerslijst geeft je daarbij een bandbreedte. En zorg dat je weet wat de auto los waard is. Zonder dat getal onderhandel je blind.
Inruilen met een lopende financiering of lease
Zit er nog een lening of een leasecontract op de auto, dan wordt de inruil een stuk minder overzichtelijk. Het bedrag dat je voor de auto krijgt gaat dan eerst naar de financier.
Bij een lopende financiering vraag je de restschuld op bij de geldverstrekker. Ligt het inruilbedrag daarboven, dan blijft er iets over dat met je nieuwe auto wordt verrekend. Ligt het eronder, dan houd je een restschuld die je moet aflossen of die in een nieuw contract wordt meegenomen. Dat laatste is waar het duur wordt, want dan betaal je rente over een auto die je niet meer hebt.
Bij private lease is inruilen meestal niet aan de orde, want de auto is niet van jou. Wel kun je te maken krijgen met afkoopkosten als je eerder wilt stoppen. Staat de auto op de zaak of gaat het om financial lease, dan gelden er weer andere regels: zie lease-auto verkopen en zakelijke auto verkopen.
Vraag in alle gevallen het restantbedrag schriftelijk op voordat je een deal sluit. Dan weet je of de inruil je iets oplevert of alleen een probleem verplaatst.
Wanneer inruilen wél de logische keuze is
Inruilen heeft een slechte naam bij mensen die alleen naar het bedrag kijken, en dat is niet helemaal terecht. Er zijn situaties waarin het gemak zwaarder weegt dan het verschil.
Je regelt alles op één moment en op één plek: de oude auto weg, de nieuwe mee, de papieren in één keer geregeld. Je hoeft niet te overbruggen met een leenauto, en er zit geen periode tussen waarin je twee auto's verzekerd hebt staan.
Bij een auto die weinig waard is, is het verschil bovendien klein. Gaat het om een paar honderd euro, dan is het de vraag of het gedoe opweegt tegen de opbrengst.
Wat wel loont, is het los weten. Vraag een vrijblijvend bod op voordat je de showroom in gaat. Valt het inruilbedrag daar dicht tegenaan, dan is inruilen prima. Zit er een gat, dan weet je wat gemak je kost en kun je zelf kiezen.
Los verkopen en dan pas kopen
Wil je weten wat je auto zonder de inruilconstructie doet, dan is de volgorde simpel.
- Haal een bod op je huidige auto. Kenteken, kilometerstand en foto's, een paar minuten werk, en je hebt binnen 24 uur een bedrag.
- Vraag de prijs van de nieuwe auto zonder inruil. Zo zie je de echte korting.
- Leg de twee naast elkaar. Bod plus korting tegenover de bijbetaling bij inruil.
- Kies op basis van het verschil. Soms wint inruilen op gemak, soms wint los verkopen op geld. Nu weet je in elk geval welke van de twee je kiest.
Meld je auto gratis aan en je hebt binnen 24 uur het hoogste bod, vrijblijvend. Het ophalen is gratis en je zit nergens aan vast.

